De Dode van Droef: Paul Snoek

Droef 2.86 poster

Edmond André Coralie Schietekat (Sint-Niklaas, 17 december 1933 – Tielt, 19 oktober 1981), wie kent hem niet? Oh, u herkent die naam oprecht niet. Paul Snoek dan? Die frank valt al wat beter, niet? Een van de bekendste dichters en prozaschrijvers van België, en tevens maakte hij aardig naam als kunstschilder in zijn tijd op deze aarde. Zijn gedicht Schildersverdriet is als muurschildering te lezen op de gevel van het Poëziecentrum in Gent, aan de Vrijdagsmarkt. En op de hoek even verderop kunt u vanavond terecht voor de tweede editie van Droef, het unieke Gentse (Cultuur)Podium voor Pessimisme!

Snoek was één van de Vijfenvijftigers, (voornamelijk) Vlaamsee experimentele dichters die zijn gaan publiceren voor 1955. Deze groep was een reactie op de voornamelijke Nederlandse Vijftigers, waarbij Snoek overigens weigerde bij ingedeeld te worden. Hoewel hij zich niet tot een stroming of zelfs kenmerkende toon liet beperken, evolueerde hij van romantisch dichter naar agressieve, cynische en maatschappijkritische tekstenschrijver naar een gelaten en zelfs pessimistisch dichter. Dit werd in verband gebracht met zijn manisch-depressieve buien.

Zijn band met Gent beperkt zich voornamelijk tot een rechtenstudie in deze stad, maar zijn teksten leven er nog overal. Vandaar is vandaag de Dode van Droef niemand minder dan Paul Snoek!

De Dode van Droef: Walter De Buck

Droef 1.0 poster

Veel Gentser dan Walter De Buck (13 July 1934 – 21 December 2014) wordt het niet snel. De Belgische schilder, beeldhouwer en zanger van vergeten volkse liederen, is uiteindelijk voornamelijk het bekendst om het nieuwe leven inblazen bij de Gentse Feesten. Daarom stond sowieso één uitspraak altijd in het programma van de Feesten, namelijk: Walter De Buck is een held. Punt.

Omdat de allereerste editie van Droef Gent, het (Cultuur)Podium voor Pessimisme, plaats zal vinden op zijn geboortedag, maar ook omdat Droef hoopt een ander geluid een podium te brengen, net als De Buck deed op de toenmalige ingekakte en veel te statige Feesten. Zijn podium bracht wilde Rock ’n Roll, geïmproviseerde kunstemakerij, kleinkunst en meer, waarbij al eens de geluidsapparatuur explodeerde.

We kunnen natuurlijk nog niet voorspellen wat Droef zal brengen, maar ook wij willen de volle ruimte bieden aan het geluid van bijzondere artiesten die een afwijkend geluid brengen. Nu de Feesten uitgegroeid zijn tot iets dat iets te veel die naam waardig is, beginnen wij met een podium dat er pessimisme, wrange en dadaïstische humor, confronterende maatschappijkritiek en ontroerende melancholie tegenover zet. Tijd voor een nieuw geluid, en natuurlijk: Leve Walter De Buck!