De Dode van Droef: Ischa Meijer

Droef Sechsy poster

De Nederlandse schrijver, acteur en presentator Israël Chaim “Ischa” Meijer (1943 – 1995) is geboren op Valentijnsdag en stierf op Valentijnsdag. Veel Droever kunnen we ons een patroonheilige van onze Valentijns-editie van het (Cultuur)Podium voor Pessimisme al niet wensen. Als baby overleefde hij de hel van de concentratiekampen, en hoewel hij een roerig leven, ook op liefdesgebied (inclusief hoerenlopen en veelvuldig vreemdgaan, waar hij allerminst een geheim van maakte) leidde, kende hij veel succes en bekendheid. Het meest tragische is dat hij gans zijn leven zou blijven hunkeren naar de erkenning die zijn door de oorlog getraumatiseerde ouders hem nooit hadden kunnen (of willen) geven. We eren hem met een meer cinematische affiche die onder de clichélaag van liefde op het eerste gezicht, de machinale werking en de massa’s verspild zaad illustreren. Kern van de affiche-afbeelding zijn een mannelijke en een vrouwelijke icoon, wat Meijer en zijn uiteindelijke geliefde Connie Palmen ook zijn verworden. In tegenstelling tot die laatste werd het Ischa echter niet gegund meer tot een karikatuur van zichzelf te vervallen.

De Dode van Droef: Virginia Woolf

DroeFive Live 25 Januari 2018 café L'Enfant Terrible in Gent

Wie is er bang van Virginia Woolf? Het blijft een moeilijk huwelijk, een live podium organiseren waarbij je gekende namen afficheert en zelfs in een ietwat passende volgorde probeert te programmeren, en de onbekende potentiële chaos die een open podium kan brengen. Maar we wagen ons vanavond aan dit ingewikkelde huwelijk, en symbolisch verwerken we daarom de schreeuwerige kleuren rood, geel en blauw in ons affiche. Om zo van Barnett Newman naar Edward Albee naar Virginia Woolf te schakelen. Voor de goede verstaander, uiteraard. (Voor de rest bestaat er zoiets als Google.)

Virginia Woolf (South Kensington, 25 januari 1882 – Lewes, 28 maart 1941) is vooral beroemd geworden als meest invloedrijke experimentele schrijfster die speelde met de stream of consciousness-techniek, psychologische en emotionele motieven van personages en verbrokkelde vertelstructuur en chronologie. Ze beëindigde haar leven met stenen in de zakken omdat ze stemmen in haar hoofd hoorde en ze voelde dat ze weer gek aan het worden was. Het maakt haar de gedroomde patroonheilige van deze Droef Open Mike-editie waar stemmen, experimenten, emoties en verwarde chronologie ongetwijfeld de boventoon zullen voeren. Dus drink met ons vanavond, tot we rood in het gelaat zien, de flesjes Blauw, en laten we geilen op al dat fraais on stage. Op Virginia!

De Dode van Droef: Sinterklaas

Droeffier poster

Sint zat eens te denken, welke Dode zou Droef kunnen selecteren zonder al te veel tere zieltjes te krenken. Want hoewel de vierde Droef wordt gevierd in besloten kring, zal vastbesloten wel weer een kring aanstoot nemen aan deze viering. Sint vond alle ophef steeds maar uiterst dwaas, teveel gezever voor de oude Klaas, die was zijn gemoed immers prima de baas en moet niets vinden, onttrekt zich kalm aan het geraas. Hij zag het duister en pessimistisch in en had in heel dat kinderfeest inmiddels weinig zin. Liever gaf hij zich over aan drankgelag, gelach om prachtige kinderzielen in te volwassen lijven die zich inlijven in nachtelijk gelal vol lol, geen brol geen zever, liever laafde hij zijn lever dan nog één boos woord aan te moeten horen. Hij besloot zijn innerlijke kind aan te boren en de gebeden te verhoren zoals het hoort, maar zijn keus stond vast: zijn naam was alvast vermoord.

De Dode van Droef: Dylan Thomas

Droef 3Di poster

Though wise men at their end know dark is right,
Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night.

COPYRIGHT: from The Poems of Dylan Thomas, published by New Directions. Copyright © 1952, 1953 Dylan Thomas. Copyright © 1937, 1945, 1955, 1962, 1966, 1967 the Trustees for the Copyrights of Dylan Thomas. Copyright © 1938, 1939, 1943, 1946, 1971 New Directions Publishing Corp.

Vermoedelijk herkent u vooral de laatste regel wel. Het is een van de bekendste gedichten van de dichter Dylan Thomas (Wales, 27 october 1914 – 9 november 1953). En ja, we breken een keer het patroon om de Dode van Droef te selecteren bij de datum van de editie, want Thomas heeft zo goed als niets te maken met 22 november. En met Gent heeft hij verder in feite ook al niets te maken. Maar wij kunnen niet om hem heen als we deze regels lezen, temeer de derde editie van Droef, het (Cultuur)Podium voor Pessimisme, op speelse wijze om onze inmiddels bijna vaste gast Didi De Paris draait. Toch minstens in naam, mocht u zich de knipoog van Droef 3Di afvragen. En ook Didi laat stevig van zich horen, laat merken nog altijd de nacht niet in te zijn gedwaald. Razend, niet zelden dronken, met een verwoestende humor en een besef van de zelfverdoeming, is de vergelijking met Thomas ook niet ver te zoeken. Net als hij weet u (noch wij!) vooraf wat er zal komen en of Padre Paris het evenement wel waardig zal achten, maar hij is het centrum van de show vandaag. Gentle zal het alvast vannacht niet eraan toe gaan.

De Dode van Droef: Paul Snoek

Droef 2.86 poster

Edmond André Coralie Schietekat (Sint-Niklaas, 17 december 1933 – Tielt, 19 oktober 1981), wie kent hem niet? Oh, u herkent die naam oprecht niet. Paul Snoek dan? Die frank valt al wat beter, niet? Een van de bekendste dichters en prozaschrijvers van België, en tevens maakte hij aardig naam als kunstschilder in zijn tijd op deze aarde. Zijn gedicht Schildersverdriet is als muurschildering te lezen op de gevel van het Poëziecentrum in Gent, aan de Vrijdagsmarkt. En op de hoek even verderop kunt u vanavond terecht voor de tweede editie van Droef, het unieke Gentse (Cultuur)Podium voor Pessimisme!

Snoek was één van de Vijfenvijftigers, (voornamelijk) Vlaamsee experimentele dichters die zijn gaan publiceren voor 1955. Deze groep was een reactie op de voornamelijke Nederlandse Vijftigers, waarbij Snoek overigens weigerde bij ingedeeld te worden. Hoewel hij zich niet tot een stroming of zelfs kenmerkende toon liet beperken, evolueerde hij van romantisch dichter naar agressieve, cynische en maatschappijkritische tekstenschrijver naar een gelaten en zelfs pessimistisch dichter. Dit werd in verband gebracht met zijn manisch-depressieve buien.

Zijn band met Gent beperkt zich voornamelijk tot een rechtenstudie in deze stad, maar zijn teksten leven er nog overal. Vandaar is vandaag de Dode van Droef niemand minder dan Paul Snoek!

De Dode van Droef: Walter De Buck

Droef 1.0 poster

Veel Gentser dan Walter De Buck (13 July 1934 – 21 December 2014) wordt het niet snel. De Belgische schilder, beeldhouwer en zanger van vergeten volkse liederen, is uiteindelijk voornamelijk het bekendst om het nieuwe leven inblazen bij de Gentse Feesten. Daarom stond sowieso één uitspraak altijd in het programma van de Feesten, namelijk: Walter De Buck is een held. Punt.

Omdat de allereerste editie van Droef Gent, het (Cultuur)Podium voor Pessimisme, plaats zal vinden op zijn geboortedag, maar ook omdat Droef hoopt een ander geluid een podium te brengen, net als De Buck deed op de toenmalige ingekakte en veel te statige Feesten. Zijn podium bracht wilde Rock ’n Roll, geïmproviseerde kunstemakerij, kleinkunst en meer, waarbij al eens de geluidsapparatuur explodeerde.

We kunnen natuurlijk nog niet voorspellen wat Droef zal brengen, maar ook wij willen de volle ruimte bieden aan het geluid van bijzondere artiesten die een afwijkend geluid brengen. Nu de Feesten uitgegroeid zijn tot iets dat iets te veel die naam waardig is, beginnen wij met een podium dat er pessimisme, wrange en dadaïstische humor, confronterende maatschappijkritiek en ontroerende melancholie tegenover zet. Tijd voor een nieuw geluid, en natuurlijk: Leve Walter De Buck!