Droef pHalentijn, het verslag

Grim Claus op Droef pHalentijn - foto: Philip Volckaert
Grim Claus. Foto: Philip Volckaert
We zijn bij Droef wel gewend dat er een uitvaller kan zijn. Immers treedt iedereen vrijwillig bij ons op, net als we zelf dit alles ook uit liefde voor de kunsten doen. Maar bij pHalentijn was het echt stevig raak ! Er was een landelijke staking, een griepepidemie, en dan hadden natuurlijk ook veel mensen nog plannen met hun geliefden. Op deze manier vielen Captain Hankock, Eric Obad, Laura Vroom en Pick allen om uiteenlopende redenen uit, en we hadden allerminst zekerheid dat Hind Eljadid het zou redden. In allerijl staken ondergetekende en de andere Droef redactieleden samen met presentator Grim Claus een geïmproviseerd programma ineen dat hopelijk toch nog een uur zou vullen. Grim toonde zich deze avond ook de rots in de branding, want eerlijk gezegd zat ik zelf met een groot en kersvers hartzeer. De avond verliep achter de schermen dan wellicht chaotisch maar het publiek heeft er weinig van gemerkt kreeg ik de impressie, en daarvoor hulde voor iedereen maar zeker ook onze zelfverzekerde presentator.

Rinus Van De Melkwegboer op Droef pHalentijn - foto: Philip Volckaert
Rinus Van De Melkwegboer. Foto: Philip Volckaert
Je eigen werk recenseer je niet, dus ik volsta met te zeggen dat ik de avond met een videogedicht opende. Daarna was het de beurt aan onze eigen Rinus Van De Melkwegboer. Hij bracht een ode aan de zieke uitvallers en snotterende aanwezigen met een Ziekipedia vol interessante nieuwe ziektes. De Pedia-reeks wordt steeds impressionanter en hij wist de lachers goed op zijn hand te krijgen. We waren in ieder geval alvast vertrokken.

Flavia Boxy op Droef pHalentijn - foto: Philip Volckaert
Flavia Boxy. Foto: Philip Volckaert
Nadat ze in januari 2018 bij DroeFive Live in l’Enfant Terrible al indruk op ons had gemaakt met haar teksten en kwetsbare verschijning, hadden we besloten Flavia Boxy terug op ons podium uit te nodigen. Groot was onze verrassing om te vernemen dat beide Droef performances in feite haar enige twee performances tot op heden vormden, de teksten verdienen op meer podia gelezen te worden. Er sloop een beetje haast en vertederende onzekerheid in haar stem maar dat sierde de woorden wel. Achteraf verzekerde ze ons dat ze een volgende keer veel meer zal drinken voor ze optreedt, maar Droef wil ook geen alcoholproblemen veroorzaken. We willen vooral even een hart onder haar riem steken en haar verzekeren dat ze dat beter heeft gedaan dan ze zelf blijkbaar dacht. Nodig deze dame uit op uw podia, heren en dames organisatoren ! Maar niet allemaal tegelijk want we willen haar ook nog een beetje voor ons houden hè.

Coenraed De Waele op Droef pHalentijn - foto: Philip Volckaert
Coenraed De Waele. Foto: Philip Volckaert
Naast Rinus viel ook Coenraed De Waele groothartig in voor de ontstane gaten in het programma, en hij was in zeldzaam krachtige vorm. Natuurlijk kun je De Waele een thema als de liefde goed toevertrouwen, en menig jongere aanwezige vroeg zich lachend én geroerd af waarom ze deze man nog nooit eerder hebben zien en horen optreden. Van het beloofde castagnettespel met zijn kunstgebit dat hij mij bij aanvang van de avond aankondigde kwam er, wellicht gelukkig maar, niets. De maestro is duidelijk volledig terug en we zijn maar wat blij dat hij de weg naar Droef weet te vinden.

U zult op de videobeelden moeten wachten van Tom Veys en Philip Volckaert, maar zij sloten gezamenlijk dit eerste blok af. Tom bracht stemzekere teksten met dromerige ondertonen terwijl Philip middels een overhead projector deze visueel ondersteunde. Een fijn experiment om naar te kijken, al was het kalmerende effect dan ook weer zo hoog dat ondergetekende hier en daar de draad verloor. Maar dat kan ook aan mij liggen, ik had immers andere zaken aan mijn hoofd (en hart)…. En toen was er pauze en konden we even ademen dat tot zover de avond goed verliep.

Hind Eljadid op Droef pHalentijn - foto: Philip Volckaert
Hind Eljadid. Foto: Philip Volckaert
Plots exact aan het eind van de pauze snelde dan toch Hind binnen, maar ze kon ook niet lang blijven. Die kans laten wij niet liggen dus werd direct opnieuw met het programma geschoven zodat zij onmiddellijk na de pauze haar krachtige maar gevoelige spoken word los kon laten op het publiek. Wie op Druhf NEIN!!! was, herinnert zich ongetwijfeld zeker nog haar performance, maar ditmaal was er ook meer emotionele tederheid tussen de woorden speels verstoppertje aan het spelen. Een fijne balans tussen de corrigerende schop onder de poep van onze maatschappij, en liefde voor kind, jezelf en elkaar. Mooi om te zien hoe deze reeds ontzettend getalenteerde podiumartieste (ze won onlangs de BILL Award) zich steeds verder blijft ontwikkelen. Dat belooft nog veel moois voor de toekomst !

Merel Stolker op Droef pHalentijn - foto: Philip Volckaert
Merel Stolker en haar ‘Gentenaren’. Foto: Philip Volckaert
Voor Droef was dit een spannende eerste keer (als u ons deze verwoording kunt vergeven) maar we hadden een kunstenares uitgenodigd om uitleg te komen geven over haar kunstproject. Merel Stolker is als Nederlandse in Gent komen wonen zonder iemand te kennen (ikzelf spreek uit ervaring hoe lastig dat kan zijn in het begin) en besloot als kunstwerk mensen te gaan ontmoeten. Ze hing overal in de stad posters waar je haar e-mailadres af kon scheuren en de oproep ‘Gentenaren gezocht’. Vijf mensen die enkel het sturen van een mailtje gemeen hadden, meldden zich bij haar en zo kon een reeks van bijzondere ontmoetingen van start gaan.

Merel Stolker op Droef pHalentijn - foto: Philip Volckaert
Merel Stolker en haar ‘Gentenaren’. Foto: Philip Volckaert
Zoals bij elke artiest hadden wij ook Merel carte blanche gegeven op de invulling en we verwachtten aanvankelijk een soort TED-talk met projectiebeelden, maar Merel kwam opdagen met een grote bak vol attributen en stak vlot van wal met haar verhaal. Uit het publiek riep ze mensen op om stand-in te spelen voor de vijf vreemden waar zij via meerdere ontmoetingen, bijzonder opdrachtjes, schriftjes waarin beiden hun impressies konden noteren, en meer, leerde kennen. Zo liep ze met de één door Gent met een duimstok tussen hen in voor de minimale afstand om je gemakkelijk bij te voelen, bleek het met een ander te gezellig waardoor er geschipperd moest worden tussen een ontbloeiende vriendschap of het kunstproject, en ondertussen hadden de podiumacteurs zelf ook de grootste lol in ‘hun’ verhalen. Sommige aanwezigen vonden het verhaal wat lang maar persoonlijk ben ik blij dat we een kansje gewaagd hebben weer eens iets volledig anders te doen. Het leven bestaat uit risico’s durven nemen en openstaan voor nieuwe kennismakingen, immers.

Benoit Vermaele op Droef pHalentijn - foto: Philip Volckaert
Benoit Vermaele. Foto: Philip Volckaert

Sieben Vanhemelryck op Droef pHalentijn - foto: Philip Volckaert
Sieben Vanhemelryck. Foto: Philip Volckaert
Dankzij mooderne vindinghen ghelijck Whatsapp en alles (dit fossiel loopt nog altijd met een dumbphone in zijn broekzak) waren er nog enkele poëten last-minute opgetrommeld om een goedgevuld programma te kunnen verzekeren. Op een spontaan geïmproviseerde wijze stonden er ineens drie heren (waarvan twee oudere bekenden) op het podium en wisselden de buitenste twee elkaar steeds af met het van smartphone af voordragen van hun teksten. Droef heeft natuurlijk een lange en fijne geschiedenis met Benoit Vermaele die toch alweer tekstuele groei heeft getoond, maar nieuw voor ons was Sieben Vanhemelryck die uit al even stevig hout bleek gesneden te zijn. Als we het goed begrepen was dit zijn podiumdebuut en we hebben in onze levens veel slechtere debuten gezien, dus we gaan hem zeker terugvragen. Het om-en-om lezen gaf een fijne dynamiek – zeg, wiens idee wás dat eigenlijk, want dat werkte verdraaid goed !

Lukas Vanantwerpen op Droef pHalentijn - foto: Philip Volckaert
Lukas Vanantwerpen. Foto: Philip Volckaert
De derde gedraaide rug op het podium was van de man die op DroeFive Live alle acts improviserend aan het eind ging dissen en op Droef Aid drie dagen lang juist de acts met zijn presentatie aan elkaar lijmde. Hij zocht ditmaal de interactie met het publiek door los te gaan op woordsuggesties – natuurlijk niet per se iets nieuws maar hij deed dat goed en aanstekelijk lollig.

Franky Bordo op Droef pHalentijn - foto: Philip Volckaert
Franky Bordo. Foto: Philip Volckaert
Met het wegvallen van Pick en Laura Vroom dreigde het element theater uit de mix te zijn verdwenen, maar de kenners weten dat als Droef-medebaas Franky Bordo aanwezig is, je waarschijnlijk verzekerd kan zijn van je portie dada. En dat bleek ook weer bij het sluiten van deze eerste avond van pHalentijn. In bivakmuts en overall bracht Franky een tekst met repetitieve elementen op een bevreemdende wijze. Een beetje zoals een eerste date die toch ook altijd een klein beetje het wat de fok-gevoel met zich mag meedragen. Het leven zou maar saai zijn als je altijd wist wat je kon verwachten.
DJ Kruisbestuiving wist veel sfeer op te wekken vervolgens, en ik heb me de soep van cafébazin Greetje goed laten smaken en fijne gesprekken gevoerd met lieve mensen die een troostende schouder en oor boden. Met een warm gevoel – want ook dát kan bij Droef – keerde ik huiswaarts. Maar ook met de wetenschap dat het hier nog niet mee gedaan was.

Betonfraktion op Droef pHalentijn (bonusconcert) - foto: Philip Volckaert
Betonfraktion. Foto: Philip Volckaert
Want de volgende avond, op Valentijnsdag, kon men zich aan rauwe emoties laven bij de heren van Betonfraktion in de Kinky Star ! Net als de avond ervoor was er vrij jong publiek aanwezig en men reageerde toch eerst even een beetje verward op het drietal uit Nederland. Zeker op zanger Nick J. Swarth die als demonische Mickey Mouse geschminckt, sprong, schreeuwde, in zijn glitterjurk met een dildo op het publiek schoot, over de grond rolde in een muismasker en meer. Maar zowel de lach als het besef hier een heel bijzondere punk-act te aanschouwen deden hun werk en aan het eind van de act werd het bis-geroep door de eigenzinnige heren ook eigenwijs genegeerd. Always leave them wanting more, ook op Valentijnsdag. pHalentijn, je was prachtig en hebt weer bewezen dat we bij Droef heus geen zuurpruimen zijn. Tot de volgende !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *