Alvast een vooruitblik op de laatste Droef van 2018, en dat doen we met een Dode.
De Dode van Droef, het (Cultuur)Podium voor Pessimisme, moet niet altijd een Groot Denker zijn. Of iemand die weldoorwrochten staaltjes taalkunst pleegt. Waarom niet een keertje een… orca? Keiko is meteen zo ongeveer wel de beroemdste orca. U kent Keiko namelijk beter als Willy. Ja, die uit Free Willy. Neen, we bedoelen niet de porno. En ook niet het kalfke. De ontroerende kinderfilm, waar een orca in gevangenschap wegkwijnde maar uiteindelijk terug naar de oceaan ontsnappen mag. Een happy end! Zo op het eind van het jaar mag dat best een keer.
Wat er daarna met Willy gebeurt, laat zich raden. Als de voedselschaarste door overbevissing en vervuiling of bepaalde klimaatontkennende wereldleiders hem niet tot waanzin zal drijven, komt hij wellicht wel in een gigantisch eiland aan plasticsoep terecht. Misschien raakt hij nog radioactief besmet door het lek van Fukushima of raakt hij door allerlei nieuwe technologieën volledig de weg kwijt van de magnetische velden. Daar denken we toch liever niet aan, als we hem zo iconisch de lucht in zien springen net voor de aftiteling.
De echte Keiko (gevangen 24 september 1976 – overleden 12 december 2003) mocht uiteindelijk, na bijna zijn ganse leven in gevangenschap geleefd te hebben, ook de vrijheid in. Maar hij kon zich niet aanpassen en stierf amper anderhalf jaar later. Hij bleef maar contact met mensen opzoeken en liet kinderen op zijn rug rijden. Uiteindelijk stierf hij, vermoedelijk door een longontsteking. Gelukkig hebben we de videobeelden nog.
