De Dode van Droef: René Margritte

Ceci n’est pas une génération! Nu de media ons om de oren slaan met alle quatsch over Millenials zou men bijna vergeten dat er nog zo’n generatie voor zat, die ook bakken vol kritiek over zich uitgestort kreeg. Want deze MTV-generatie groeide op met verfoeilijke videobeelden van seksistische muziekclips en Beavis & Butt-head en er zou niets fatsoenlijks van deze jeugd komen. Je zou er zéker de oorlog niet mee winnen (gelukkig maar)!

René François Ghislain Magritte (21 november 1898 – 15 augustus 1967), een van de meest invloedrijke surrealistische invloeden op de Pop Art periode, zou wellicht waarschuwen voor het onbegrip voor iconische perceptie van onderliggende veranderende werkelijkheden en het verkeerd interpreteren van beelden en symbolen, maar voor hetzelfde geld had hij zijn neus opgehaald voor het beduidend plastischere subsurrealisme van de jaren ’90. Waarbij men als kritiek kan aankaarten dat, alle iconigrafie in stickers en muurpetroleumverf ten spijt, de verbeelding dichter tegen de werkelijke betekenissen aan ging schurken en de symboliek er steeds dikker opgesmeerd raakte. Zoals de dikbelegde boterhammen van die verwende pubers die doen alsof het verdulleme allemaal maar aan de bomen groeit! Heb jij geen huiswerk jongeman?

Daarom eren we vanavond zowel de zogenaamde ‘vergeten’ generatie X, als de wereldberoemde surrealist die niet van andermans pijpen hield. Alles wat we zien, verbergt een ander ding, immers, en kunst wekt het mysterie waarzonder de wereld niet zou bestaan. I am the Great Cornholio, do you have TP for my bunghole???

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *